پناهگاه‌هایی بر سینه کوه

دوده بر سقف، نشانه تداوم زندگی

لایه ضخیم دوده بر سقف فضاها نشان می‌دهد که این غارها در دوره‌ای نسبتاً طولانی، بارها و بارها مورد استفاده قرار گرفته‌اند. مطالعهٔ پژوهشی، ساخت پناهگاه را به سده‌های چهارم و پنجم هجری نسبت می‌دهد؛ سپس در دوره‌های بعد، به‌ویژه هنگام آشوب و ناامنی، از آن استفاده می‌شده است.

در اینجا، سقف هر فضا کف طبقه بالاتر است؛ ویژگی‌ای که هم از نظر معماری و هم از نظر روایت تاریخی، هنامه را به اثری ویژه و متمایز تبدیل کرده است.

هنامه جایی است که کوه، دیوار خانه شده و ارتفاع، بخشی از امنیت زندگی را به دوش کشیده است.