جایی در آغوش رشتهکوه آلاداغ و دره سرسبز کنداب، که سقف داروخانهاش آسمان آبی است و آواز مرالها در دالانهای جنگلی بلوط طنینانداز میشود.
روستای درکش در شمال دره کنداب و در امتداد یک تنگه کوهستانی قرار گرفته است؛ قرارگیری طولی در بستر دره، نام «درکش» را برای آن به همراه داشته است. رودخانه زوهار (درکش) از میان بافت روستا عبور کرده و سرسبزی پایدار باغات این دیار را رقم میزند.
مردمان بومی به زبان اصیل کردی کرمانجی تکلم میکنند و فعالیت غالب آنها زراعت، باغداری و دامپروری سنتی است.
درکش یک اکوسیستم دارویی کمنظیر است. در بهار، عطر انواع گیاهان خودروی کوهی در دامنهها میپیچد که علاوه بر کاربردهای درمانی سنتی، ارزش تحقیقاتی ویژهای دارند.
از مجموع فلور گیاهی ثبتشده در منطقه، ۷۹ گونه جزو گونههای بسیار ارزشمند و تحت حفاظت ژنتیکی کشور محسوب میشوند.
وجود بلوطهای کهنسال در کنار گونههای افرا، کرکو، داغداغان، زرشک کوهی و زالزالک، چشماندازی بیبدیل به دامنههای درکش بخشیده است.
ارتفاعات جنگلی درکش از زیستگاههای مهم مرال (گوزن قرمز) در شمال شرق ایران است. این منطقه به سبب تنوع پوشش گیاهی، مأمن گونههای جانوری متعددی در امتداد دامنههای آلاداغ به شمار میرود.
جریان دائمی رود زوهار، چشمه گلزار و چشمه سردار که سرچشمه آبشار تماشایی «کنگره زو» هستند.
مراتع و مراتع مرتفع جنگلی در کنار دره کندریزو؛ ایدهآل برای مسیرهای کوهپیمایی و طبیعتگردی سبک.
محوطههای باستانی ارزشمند شامل بقایای قزلقلعه، سردابههای قدیمی و برج تاریخی سبزعلیخان قراچورلو.
مجتمع تفریحی و اقامتی ببرخان با امکانات پذیرایی سنتی و سوئیتهای اقامتی جهت اسکان شبانه گردشگران در دسترس است.
.png)
