بقایای ارگ آلمادوشن، یادگاری از دوره اشکانیان و سدههای نخستین و میانه دوران اسلامی، در دل شهرستان بجنورد جای گرفته است؛ اثری تاریخی که قرنها بر فراز کوه، بر مسیر زمان ایستاده.
جایی که سیب افتاد
آلمادوشن واژهای ترکی است و معنای آن «جایی که سیب افتاد» عنوان شده است؛ نامی شاعرانه برای مکانی که در ارتفاعات راز و جرگلان، میان سکوت کوهستان و نشانههای تمدنهای گذشته قرار دارد.
ارگ بر فراز کوهی با قلهای تخت ساخته شده و در نزدیکی آن، روستایی همنام با این اثر تاریخی قرار دارد. از فراز کوه، میتوان پیوند میان زیستبوم روستا و ساختار دفاعی ارگ را بهتر درک کرد.
از اشکانیان تا قرن هفتم
در کنار لبه جنوبی قله، آوار ساختمانی بزرگ و چهارگوش دیده میشود؛ بقایایی که از شکوه و اهمیت این مجموعه در روزگار گذشته خبر میدهند.
آلمادوشن در یک گذر تاریخی نزدیک به ۱۵۰۰ سال، از دوره اشکانیان تا قرن هفتم هجری قمری، کارکردی نظامی داشته است. موقعیت مرتفع ارگ، امکان دیدهبانی و کنترل مسیرهای پیرامون را فراهم میکرده و همین ویژگی، دلیل اصلی شکلگیری آن در این نقطه بوده است.
«برخی بناها فقط از سنگ ساخته نشدهاند؛ بخشی از آنها از حافظه سرزمین شکل گرفته است.»
در دل راز و جرگلان
شهرستان بجنورد، بخش راز و جرگلان، دهستان غلامان، روستای آلمادوشن

آلمادوشن را باید از نزدیک دید
برای دیدن آلمادوشن، باید از مسیر تاریخ عبور کرد؛ از روستا گذشت، بر کوهستان قدم گذاشت و اجازه داد چشمانداز، ادامه روایت را تعریف کند.
بازگشت به ابتدای صفحه ↑