.png)
بقایای ارگ آلمادوشن بر فراز کوهی سنگی در شهرستان راز و جرگلان قرار دارد؛ محوطه‌ای نظامی که شواهد باستان‌شناختی، استفاده از آن را از دوره اشکانی تا سده‌های ششم و هفتم هجری نشان می‌دهد.
جایی که سیب افتاد
در روایت رایج، «آلما» به معنای سیب و «دوشن» به معنای افتادن دانسته می‌شود؛ بنابراین آلمادوشن را «جایی که سیب افتاد» معنی کرده‌اند. این نام از روستای هم‌نام نزدیک ارگ گرفته شده است.
ارگ بر فراز کوهی با قله‌ای تخت ساخته شده و در نزدیکی آن، روستایی هم‌نام با این اثر تاریخی قرار دارد. از فراز کوه، می‌توان پیوند میان زیست‌بوم روستا و ساختار دفاعی ارگ را بهتر درک کرد.
%20(2).jpg)
از اشکانیان تا سده‌های میانه اسلامی
در کنار لبه جنوبی قله، آوار ساختمانی بزرگ و چهارگوش دیده می‌شود؛ بقایایی که از شکوه و اهمیت این مجموعه در روزگار گذشته خبر می‌دهند.
بر پایه نظر کارشناسان میراث فرهنگی استان، این محوطه در بازه‌ای نزدیک به ۱۵۰۰ سال، از دوره اشکانی تا سده‌های ششم و هفتم هجری قمری، کارکرد نظامی داشته است؛ این بازه، برآوردی باستان‌شناختی است و نه تاریخ دقیق ساخت یک بنا. موقعیت مرتفع ارگ، امکان دیده‌بانی و کنترل مسیرهای پیرامون را فراهم می‌کرده و همین ویژگی، دلیل اصلی شکل‌گیری آن در این نقطه بوده است.
«برخی بناها فقط از سنگ ساخته نشده‌اند؛ بخشی از آن‌ها از حافظه سرزمین شکل گرفته است.»
در دل راز و جرگلان
استان خراسان شمالی، شهرستان راز و جرگلان، حوالی غلامان، روستای آلمادوشن
آلمادوشن را باید از نزدیک دید
برای دیدن آلمادوشن، باید از مسیر تاریخ عبور کرد؛ از روستا گذشت، بر کوهستان قدم گذاشت و اجازه داد چشم‌انداز، ادامه روایت را تعریف کند.
بازگشت به ابتدای صفحه ↑